Otomobil
Silverstone'da 239. Yarış: Hülkenberg'in Podyumu ve F1'in Unuttuğu Şey
Norris galibiyeti beklenen bir sonuçtu. Ama Sauber'in 19. sıradan üçüncülüğe yükselen sürücüsü, sezonun en önemli sorusunu sordu: F1 hâlâ insanların oyunu mu?
5 Temmuz Silverstone, Britanya yağmuru ve beş emeklilik. Lando Norris McLaren'ıyla yarışı kazandı — bu satırı sezon başında da yazmak mümkündü. Oscar Piastri, güvenlik aracı prosedürünü ihlal ederek aldığı on saniyelik cezayla ikinciye düştü. Kimi Antonelli, bir kez daha ıslak pistinde motorsporunun o acımasız keyfiliğiyle tanıştı ve emekliye ayrıldı. Şampiyonluk hesabı sürüyor. Bunların hepsi tablonun beklenen renkleri.
P19'dan Podyuma: Rakamın Ağırlığı
Ama tablonun beklenmedik rengi, 19. sıradan çıkıp üçüncü olan Nico Hülkenberg'di. Sauber. 239. yarış. İlk podyum. Bu rakamı bir süre elinizde tutun. 2010'dan bu yana her hafta sonu o arabada, o ızgara çizgilerinde — bazen 10. sıradan, bazen 18. sıradan, ama hep orada. Formülün kalbinde yüzen, sonuç üretemeyen değil, sistematik olarak sonuca taşınması için gerekli malzemeyi hiçbir zaman önünde bulamayan biri.
239 yarış, 5.593 gün — bu, bir pilotun F1'e dayanmasının değil, F1'in bir pilotu tüketmeden tutmasının hikâyesidir.
Hülkenberg'in hikâyesini anlatırken 'hak etmek' kelimesine dikkatli yaklaşmak gerekir. Motor sporlarında hak, sonuçtan önceden bildirilir; değeri de yarış bitince belirlenir. Ama şunu söylemek mümkün: Silverstone'un ıslak pistinde, yarışı bozan bir güvenlik aracı fırsatını değerlendirme becerisini göstermek — hem hava koşullarını okumak hem strateji üretmek hem de savaşmak — bunlar pilotluktur. Sadece araçta oturmak değil.
F1'in Kaybettiği Dil
Günümüz Formula 1'ini 'tekerlekli rüzgâr tüneli müsabakası' diye eleştiririm — pist üstü pozisyon kavgasından çok lastik penceresi ve strateji odası egemendir. Silverstone yarışının sonucu bile bu tezi doğruladı: Piastri ceza aldı, Verstappen döndü, beş araç emekliye ayrıldı. Kazanan, en hızlı araçta değil, en az hata yapan ekipte oturuyordu. Bunu söylerken Norris'in yeteneğini küçümsemiyorum. Ama o gün üç dakika boyunca asıl sürücülük sınavını Hülkenberg verdi.
Räikkönen'i seven birisinin bu podyuma kayıtsız kalması imkânsız. Kimi de böyleydi: verimli olmayan araçlarda, sıkı dudaklarla, sistemi aldatırcasına çalışan biri. Hülkenberg'in podyumu, F1'in kendi kendine zaman zaman unuttuğu bir şeyi hatırlattı — pistte hâlâ insan var. Algoritmaların, aktif aerodinamiğin ve dört saatlik strateji toplantılarının arasında, 19. sırayla işe başlayan ve üçüncü biten bir pilot. Sauber'in 2012 Japonya Grand Prix'inden bu yana ilk podyumu. Bazı rakamlar, istatistik olmadan önce bir yaşam öyküsüdür.