Mücevher & Saat
Abbaye'nin Tonozları Altında: Chaumet'nin 46 Parçası ve Dokunulmayan Bir Anlatı
Olga Corsini'nin ilk haute joaillerie imzası, grand feu emayeyi safranın rengine çevirdi. Chaumet 246 yıllık geçmişini bitkisel bir dille yeniden okudu.
Paris'in batısında, kırsal kesime gömülü bir manastırın bahçesinde tonozların altına dizilmiş 46 parça düşünün. Her birinin içinde, fırın sıcaklığında katman katman sertleştirilmiş bir renk var; grand feu emayenin kimyasal dönüşümünde sizi bekleyen bir çiçek, bir baharat, bir sabah vakti kokusu. Chaumet bunu 'A Journey Through Nature' diye adlandırdı. Ben de bu tür isimlerin çoğunlukla vaat ettiğinden azını teslim ettiğini düşünen biri olarak, Abbaye des Vaux-de-Cernay'da geçen sezonun en dikkatli haute joaillerie çalışmasını bulduğumu söylemeliyim.
Koleksiyonun asıl ağırlığı, Creative Studio direktörü Olga Corsini'nin üzerinde. Bu 46 parça onun Chaumet için ilk tam imzası; yani sadece bir stil tercihini değil, bir yaklaşımı deklare ediyor. Corsini'nin seçtiği yol, büyük mücevherin sıkça düştüğü tuzaktan kaçınıyor: kahve, çay, safran ve vanilya kokularından yola çıkan koleksiyon, botanik dünyayı dekorasyona değil mimari bir mantığa çeviriyor. Bir safran çiçeğinin taç yapraklarını grand feu emayeyle yorumlamak ile onu doğal bir referans olarak sahneye koymak arasındaki fark tam da burada.
Grand Feu Emayenin Hafızası
Grand feu emaye, 800 dereceyi aşan fırın sıcaklığında cam tozunun metale bağlandığı bir teknik. Her katman ince uygulanır, fırına girer, soğur — ve sonraki katman ancak bu soğumadan sonra mümkün olur. On, on iki katman normal; bir parçanın emaye yüzeyi haftalar alabilir. Chaumet bu tekniği 246 yıllık tarihinde defalarca kullandı, ancak 'A Journey Through Nature'ın 'Envol' kapsülünde grand feu doğrudan bitkisel renk paletine hizmet ediyor: safranın sarı-turuncu tonu, çayın yeşili, vanilyanın kremsi eflatunu. Renk, vernikle ya da boyayla değil, katmanlı cam kimyasıyla üretiliyor.
'Envol' kapsülü dokuz adet transformable parçadan oluşuyor. Transformable mücevher bağımsız saatçilikle ortak bir soru sorar: form tek mi olmalı? Chaumet'nin yanıtı, dönüşümün mekanik bir numara değil, taşıma pratiğine işlemiş bir tercih olduğu yönünde. Dokuzu da midnight blue safirle çalışıyor; Chaumet bu mavi tonu mavi grand feu emayeyle eşleştirerek derinlik sorununu renk katmanıyla değil, farklı yüzey dokusuyla çözüyor.
12 Vendôme'ün Elleri
Maison 1780 kuruluşlu ve Place Vendôme atölyelerinde çalışıyor. 'A Journey Through Nature'ın her parçası 12 Vendôme'ün içinde tamamlandı; basın materyallerindeki bu ayrıntı süs değil, koşul. Haute joaillerie'de üretim yerinin önemi ham madde menşeinden bağımsız değil: atölyenin altyapısı, usta değişimlerindeki miras aktarımı, prova süreçlerindeki zemin bilgisi — bunlar bir koleksiyonun tutarlılığını belirleyen etkenler. Büyük gruba ait bir maison için atölye içi üretimi bu kadar açık tutmak hâlâ bir tercih meselesi.
Bir mücevheri kokunun dilinden okumak, rengi ve dokuyu baskı yaratan bir anlatıya hizmet etmeye zorluyor.
Benim için haute joaillerie'nin en ilgi çekici anları, bir parçanın yapım kararından izlenebileceği andır. 'A Journey Through Nature'da grand feu emayenin safran çiçeğine dönüştürülmesi bu tür bir karar: kolayca fotoğraflanabilir bir çözümden vazgeçip haftalar isteyen bir tekniği seçmek. Bu saatçilikte de tanıdık bir tutum: görülebileceğini bile bilen caseback'in yüzeyini el ile bitirmek. Nedeni pratik değil, nesnenin bütünlüğüne duyulan bir yükümlülük.