Sinema
Guadagnino'nun El Yakmayan Ateşi: Artificial ve Dağıtım Krizinin Anatomisi
Luca Guadagnino'nun OpenAI biyopiki Artificial, Amazon tarafından bırakıldı; ardından Netflix, A24, Focus Features ve Warner Bros. da geçti. MUBI ve Neon çevresinde dolaşıyor. Bu bir film değil, bir ayna.
Artificial'ın kısaca ne olduğunu söylemek gerekiyor: Sam Altman'ın 2023'te OpenAI yönetim kurulu tarafından aniden kovulup 72 saat içinde geri çağrıldığı skandal hafta sonu, bir 'AI çağının Social Network'ü' olarak anlatılıyor. Yönetmen Guadagnino, senarist Simon Rich (SNL). Andrew Garfield Altman'ı oynuyor. Çekim bitti, post-prodüksiyon bitti, film izlendi — ve herkes geçti.
İlk bakışta skandal: dünyaca ünlü bir yönetmen, A-list bir oyuncu, keskin bir konu — ve hiçbir büyük oyuncu almak istemiyor. Ama biraz daha yakından bakınca bu durumun anlaşılır bir mantığı var.
Neden Kimse Almak İstemiyor?
OpenAI bugün dünyanın en tartışmalı şirketlerinden biri; Sam Altman'ın kişisel markası ise siyasi açıdan hassas bir bölgede duruyor. Netflix'in, Amazon'un ya da Warner'ın bu isimleri bir filmin merkezine koyması — özellikle biyopik formatında — her yönden tepki çekme riskini beraberinde getiriyor. Büyük platformlar bu tür riski sevmiyor. Ayrıca Guadagnino'nun Queer ve Challengers sonrası konumlanması düşünüldüğünde, Artificial salt bir endüstri hicvi olarak değil, Guadagnino'nun kendine özgü ton ve biçimiyle ele alınmış bir şey. Bu da ticari olarak tahmin edilmesi daha güç bir film demek.
MUBI burada mantıklı ev sahibi görünüyor. Şirket Guadagnino'nun Queer'ini zaten çok bölgeli olarak dağıttı; bir ilişki var. Ayrıca MUBI'nin pozisyonu — bağımsız ama 1 milyar dolarlık değerlemesiyle güçlü — bu tür 'büyük isim, zor içerik' filmlerini barındırmaya uygun.
AI Hakkında Bir Film Yapmak Ne Anlama Geliyor?
AI hakkında bir film yapmak artık ürpertici: konunun kendisi çok hızlı hareket ediyor, film çıktığında hikâye çoktan değişmiş olabiliyor.
Artificial'ın bana ilginç gelen yanı konusu kadar zamanlaması. 2023'teki Altman krizi, yayımlanacağı 2026'ya gelindiğinde hem çok yakın hem çok uzak. OpenAI o krizden bu yana çok değişti; Altman pozisyonunu pekiştirdi; AI endüstrisi farklı bir boyuta geçti. Film bu değişimi yakalayabilecek mi? Ya da The Social Network gibi, anlattığı dönemi dondurup o donmuşlukta bir şey söyleyebilecek mi?
Guadagnino'nun ilgimi çeken yanı şu: o her zaman bir filmin içeriğinden çok beden dilini, yüzeyi ve duyuyu ön plana alır. Challengers'ın tenis metaforu ya da Bones and All'ın kanlı romantizmi düşünüldüğünde, Altman hikâyesine getireceği şey muhtemelen kronik hırs ve korku dolu bir fin-de-siècle komorbiditesi. Bu yaklaşım doğru ellerde çarpıcı olabilir. Filmi görmeden karar vermek erken — ama bekleyişin kendisi bile, bu dağıtım labirentinin nasıl çalıştığını gösteren bir vaka olarak değerli.