Lâl Ergin

Lâl Ergin, sanatı bir eserden öte, bir karşılaşma anı olarak yaşar. Bir tuvalin önünde oluşan sessizliğin, bir performansın bedende bıraktığı izin peşindedir. Ona göre kültür, insanın kendine sorduğu soruların toplamıdır ve her yapıt, bu soruya verilmiş geçici bir cevaptır.

Yazılarında akademik dilden uzak, kişisel bir iç görüyle hareket eder. Bir sergiyi, bir kitabı ya da bir besteyi, gündelik hayatın içindeki yankılarıyla buluşturur; okurunu, yaratıcının atölyesine değil, kendi iç dünyasına bakmaya davet eder.